CERAM NOORD – Het verzet in de bergen van Noord-Seram laait verder op. Afgelopen zondag om 10.30 uur lokale tijd stroomde de inheemse gemeenschap van het dorp Huaulu op het eiland Ceram, Zuid-Molukken, samen voor hun traditionele gemeenschapshuis. Tientallen bewoners—van jonge kinderen tot de dorpsoudsten—droegen de traditionele rode hoofddoek (kain berang). Het is een krachtig symbool van eenheid, maar dit keer vooral van openlijk verzet.
De gemeenschap vraagt niet om economische projecten of subsidies. Hun eis is glashelder: de grenspaaltjes van het Nationaal Park Manusela, die diep in hun traditionele grondgebied zijn geplaatst, moeten onmiddellijk worden verwijderd. Tijdens het protest werden scherpe spandoeken omhooggehouden, gericht aan de overheid, het beheer van het nationaal park en het agentschap voor bosbeheer.
Enkele van de krachtige boodschappen op de spandoeken:
• “Stop met het stelen van onze inheemse grond onder het mom van natuurbehoud.”
• “Dit is inheems grondgebied, niet het eigendom van het nationaal park of bosbeheer.”
• “Wat hebben we aan sociale rechtvaardigheid als er geen rechtvaardigheid is voor inheemse volkeren?”
• “Trek geen grenzen op basis van onduidelijke coördinaten.”
• “Wij hoeven geen beloften, wij eisen erkenning van onze traditionele rechten.”
Geen weerstand tegen natuur, wel tegen landonteigening
Een woordvoerder van de jongeren uit het dorp verwoordde het standpunt van de demonstranten resoluut en zonder compromis. De gemeenschap wijst de huidige werkwijze van het Nationaal Park Manusela resoluut af en eist dat de grenzen van het park worden teruggebracht naar de oorspronkelijke locaties, ver buiten de adat-gronden van het dorp Huaulu.
De woordvoerder benadrukte dat de dorpsbewoners absoluut niet tegen natuurbehoud zijn. Waar zij zich wel tegen verzetten, is het gebruik van ‘natuurbehoud’ als dekmantel voor landonteigening. Al honderden jaren beschermen de bewoners van dit gebied hun sagobossen, tuinen en voedselbronnen. Nu komt de staat plotseling met kaarten en grenspaaltjes om te beweren dat het om een beschermd natuurgebied gaat waar de lokale bevolking moet wijken.
Eis voor partnerschap
De oorspronkelijke gemeenschap is vastberaden: zolang er geen duidelijke en rechtvaardige oplossing ligt van het parkbeheer en de verantwoordelijke bosbouwinstanties, blijft het dorp Huaulu zich verzetten tegen alle activiteiten van de overheid op hun grondgebied.
De kernboodschap van het protest is dan ook een pleidooi voor verandering: effectief en goed natuurbehoud hoort te worden opgebouwd via een gelijkwaardig partnerschap mét de oorspronkelijk bevolking, in plaats van een benadering waarbij de daadwerkelijke eigenaren van het land volledig worden genegeerd.