Skip to main content

Saka Mese Maluku

Saka Mese Maluku

The South Moluccan Movement

Op maandag 25 juni 2025 demonstreerde Saka Mese Maluku samen met andere groepen voor het Europees Parlement (Luxemburgplein) in Brussel tegen het CEPA-handelsverdrag tussen de Europese Unie en Indonesië.

Gisteren, zaterdag 21 november 2026, hebben de Europese Unie en Indonesië in Brussel hun handtekening gezet onder het nieuwe handels- en investeringsverdrag (IEU-CEPA). Terwijl Jakarta en Brussel elkaars handen schudden over belastingvrije miljardenhandel, wordt op de Molukken de rekening gepresenteerd: de gelegaliseerde uitverkoop van voorouderlijk land.

Het wrange? Dit zag iedereen aankomen. De Regering in Ballingschap van de Republiek der Zuid-Molukken (Pemerintah Darurat Republik Maluku Selatan, RMS) waarschuwde in haar campagne ‘Stop onderdrukking en exploitatie Maluku’ al jaren: wie stil blijft, laat gebeuren dat onze eilanden definitief worden verkwanseld. Tegelijkertijd brachten ook betrokken organisaties zoals Saka Mese Maluku, Untuk Maluku-Groningen en Perintis Aksi Kilat deze kwestie de afgelopen tijd al nadrukkelijk onder de aandacht tijdens hun buitenlandse activiteiten en acties. Gisteren is hun waarschuwing keiharde werkelijkheid geworden.

De campagne ‘Stop onderdrukking en exploitatie Maluku’ van de RMS-regering in ballingschap onder leiding van Kepala Negara (president) mr. John Wattilete werd in augustus 2022 publiekelijk gelanceerd.

Rijkste grond, armste bevolking

Omgerekend per hoofd van de bevolking behoren de Molukken tot de rijkste gebieden ter wereld. Toch leeft het volk in armoede, omdat elke rupiah aan opbrengst verdwijnt in de zakken van het regime in Jakarta. Vierhonderd jaar geleden kwamen Europese mogendheden voor onze kruidnagels en nootmuskaat, met genocide tot gevolg. Nu sluit Europa opnieuw een deal over de rug van het Molukse volk. Dit keer voor het groene transitiegoud van de EU.

• Noord-Molukken: Op Halmahera (Halmahera Timur), Obi en Pulau Gee worden oerbossen en leefgebieden van inheemse stammen zoals de Tobelo Dalam weggevaagd voor Europese nikkel- en kobaltbatterijen. De zee bij Obi kleurt rood van mijnafval, terwijl historische sultanaat-eilanden als Ternate en Tidore toekijken hoe hun rijkdommen via Jakarta verdwijnen.

• Centraal-Molukken: Vanuit bestuurscentrum Ambon wordt het moedereiland Seram (onder andere bij Sabuai, Gunung Tinggi en Taniwel) opgeofferd aan houtkap, palmolie en marmergroeven. Op Buru vergiftigt de goudwinning bij Gunung Botak mens en natuur, terwijl op de Lease-eilanden (Haruku, Saparua, Nusalaut) en de Banda-eilanden eeuwenoude Adat-tradities zoals Sasi wijken voor grootkapitaal.

• Zuidoost-Molukken: Van de Kei-eilanden tot aan Tanimbar, Aru (Marafenfen), Babar, Wetar, Romang en Kisar worden kustwateren en dorpsgronden leeggeroofd. Miljarden uit het Masela-gasblok vloeien weg, koper- en goudmijnen vervuilen de bodem, en de Molukse, Banda- en Arafurazee dreigen door CEPA verder te worden leeggevist.

Bekijk hier de beelden van de officiële ondertekening in Brussel. Dit besluit kan grote gevolgen hebben voor verschillende volken, waaronder die van de Molukken, West-Papoea en Atjeh.

Onrecht in een verdrag gegoten

Internationaal recht eist vrije, voorafgaande en geïnformeerde toestemming (FPIC) van inheemse volkeren voordat er een schop in hun grond gaat. CEPA biedt nul juridische garantie. Sterker nog: via het bijbehorende investeringsverdrag (IPA) kunnen Europese multinationals de staat aanklagen als milieu- of mensenrechtenwetten hun winst raken. Ondertussen zet Indonesië de illegale bezetting van de in 1950 geproclameerde RMS voort, en wordt elke Molukker die vreedzaam de RMS-vlag hijst, opkomt voor het milieu of strijdt voor zijn grondrechten, gecriminaliseerd en opgesloten.

De strijd begint nu pas: stop ratificatie!

De handtekeningen van gisteren zijn geen eindpunt, maar een alarmsignaal. Voordat het akkoord in 2027 van kracht wordt, moeten het Europees Parlement en de EU-lidstaten het handelsdeel eerst goedkeuren, en ligt het investeringsverdrag (IPA) ter ratificatie voor bij alle 27 nationale parlementen, inclusief de Nederlandse Tweede Kamer.

De waarschuwingen vanuit de regering in ballingschap en het werk van organisaties als Saka Mese Maluku, Untuk Maluku-Groningen en Perintis Aksi Kilat klinken vandaag luider dan ooit: wie zwijgt, tekent mee voor de ondergang van ons volk. Van Halmahera tot aan Tanimbar en Kisar, en in elke Molukse wijk in Nederland: het is tijd om op te staan en Den Haag en Brussel te dwingen dit bloedverdrag nooit te ratificeren.